17.3 ℃
Voor Amghar zelf was het ook een nieuwe stap om met kinderen in gesprek te gaan. Binnen Floreer sprak hij eerder al met de Raad van Toezicht en de GMR en verzorgde hij een presentatie voor alle medewerkers van Floreer: van leerkrachten en onderwijsondersteunend personeel tot directeuren. Nu ging hij voor het eerst binnen Floreer rechtstreeks met kinderen in gesprek. Een bijzondere bijeenkomst, waar Floreer dan ook trots op is.
Ervaren hoe ongelijkheid voelt
Amghar begon de bijeenkomst niet met een lange uitleg, maar liet de leerlingen eerst zelf ervaren wat ongelijke kansen betekenen. De kinderen werden verdeeld over vier groepen en kregen drie minuten de tijd om zoveel mogelijk woorden op te schrijven die met school te maken hebben.
De omstandigheden waren echter niet voor iedereen hetzelfde. De ene groep mocht overleggen, rondlopen en zelfs de gang op. Een andere groep mocht wel overleggen, maar niet rondlopen. Bij een derde groep mocht slechts één leerling schrijven en bij de vierde groep gold hetzelfde, maar moesten de kinderen ook nog een minuut wachten voordat ze mochten beginnen.
Het effect was direct merkbaar. De leerlingen gaven na afloop aan dat het niet eerlijk voelde en dat de verschillen tussen de groepen groot waren.
Juist dat was de bedoeling van Amghar: niet alleen vertellen wat kansenongelijkheid betekent, maar kinderen laten ervaren wat het met je doet wanneer je minder mogelijkheden krijgt dan een ander.
Waar je opgroeit maakt verschil
Daarna vroeg Amghar de leerlingen onder meer wie er thuis regelmatig wordt voorgelezen en wie wel eens naar een museum gaat. Niet om verschillen tussen kinderen bloot te leggen, maar om te laten zien dat kansen al kunnen verschillen voordat een kind überhaupt op school begint.
Amghar vertelde daarbij het persoonlijke verhaal van zijn vader, die vanuit Marokko naar Europa vertrok op zoek naar een betere toekomst. Via Spanje en Frankrijk kwam hij uiteindelijk in Nederland terecht. Daar vond hij werk en werd hij geholpen door mensen die hun eigen mogelijkheden en privileges met hem deelden.
Ook zijn eigen schooltijd speelde een belangrijke rol in het verhaal. Amghar vertelde dat hij als kind moeite had met lezen, maar op school goed werd begeleid. Toch kreeg hij later een schooladvies dat volgens hem niet aansloot bij wat hij daadwerkelijk kon. Dat had grote gevolgen voor hoe hij naar zichzelf keek.
Hij vertelde de leerlingen dat wanneer iemand voortdurend het gevoel krijgt klein te worden gemaakt of niet gezien te worden, dat pijn kan doen. Daar tegenover staat volgens Amghar de kracht van iemand die in je gelooft, trots op je is en je laat weten dat je ertoe doet.
Kijk om je heen
Een belangrijke boodschap die Amghar de kinderen meegaf, komt uit de lessen die hij zelf van zijn vader kreeg.
Wanneer je ergens binnenkomt, kijk dan niet alleen naar de mensen die het al gezellig hebben. Kijk juist of er iemand alleen zit of verdrietig is. En doe vervolgens iets om ervoor te zorgen dat die persoon zich ook welkom voelt.
Die boodschap kwam duidelijk terug in het gesprek met de leerlingenraden. Niet afkomst, het werk van je ouders of de hoeveelheid geld die een gezin heeft, zou moeten bepalen welke kansen een kind krijgt. Iedereen doet ertoe en iedereen verdient het om gelukkig te zijn.
De stem van kinderen telt
Aan het einde van de bijeenkomst gingen de leerlingen zelf aan de slag. Op post-its schreven zij ideeën op waarvan zij denken dat die een groot verschil kunnen maken op hun eigen school. De ideeën werden verzameld op grote flapovers.
Judy Menger, voorzitter van het College van Bestuur van Floreer, was bij de bijeenkomst aanwezig. Zij neemt de ideeën mee en gaat binnen Floreer bekijken welke voorstellen haalbaar zijn en daadwerkelijk kunnen worden uitgevoerd.
Daarmee kregen de leerlingen niet alleen een inspirerende bijeenkomst, maar ook een concrete stem binnen de organisatie.
Want uiteindelijk bepalen niet alleen volwassenen wat goed is voor kinderen. Ook kinderen zelf hebben daarin een stem. Precies die boodschap liet Amghar deze middag achter: als we de wereld een beetje mooier willen maken, moeten we niet alleen over kinderen praten, maar vooral mét kinderen.
